سایکوسیس 4 و 48 (نمایش‌نامه)

سایکوسیس 4:48 متنی است مثله شده، در خود منفجر و فروپاشیده، چنان که خود کین در یکی از همین قطعات می‌نویسد :«ذهن من توی هجوم همین تیکه‌پاره‌های مثله شده در هم و برهمه»؛ هجومی جنون‌آسا از مونولوگ، دیالوگ، اعداد، شعر، ارجاعات کتاب مقدسی، خطابه، هذیان و... با کمترین توضیحات و پیشنهادات اجرایی و متنوع‌ترین زبان نمایشی. این گسیختگی حتی در ظاهر بصری متن نیز وجود دارد؛ تکه‌هایی جابه‌جا شده‌اند، فضاهایی خالی گذاشته شده‌اند و حتی صفحه‌ای نیز سفید. متن، در کلیت خویش، تصویرگر سوژه‌ای تاخورده است؛ تقابلی با نظام اعظم روانشناسی از یک سو، و با خود و درونیات خویشتنش از سوی دیگر؛ جلوه‌ای از پدیدار‌شناسی سوژه رو به زوال.